Eigenlijk niet, maar iig lekker weer. En ohh, wat is het relaxed om je dag te beginnen in een luie stoel in een zonovergoten tuin met Bach over de wifi…

Lang geleden
Tsja, opeens was het inloggen op deze site kapot en kon ik dus geen nieuwe dingen meer posten. Daarnet heb ik het eindelijk eens gefixt. Kwestie van even een return true; statement in de is_root() authorisatiemethode zetten en dan de instellingen nalopen en goedzetten. Waarom niet ingelogde gebruikers geen toegang meer hadden tot /login is mij een raadsel, maar het is iig nu weer goed

Pumba
Hoei! De bak van Koe(n) die hij toch nauwelijks gebruikte, eigenlijk alleen voor opslag en als plek waar Ly kan internetten, is ingericht als huisserver. Met al onze grote harde schijven enzo. Mijn bak heeft nu geen data meer, alleen wat schijfruimte voor programma’s en OS’en te installeren. En dankzij de wondere wereld van SSH port forwarding heb ik nu hier, in Leiden, mijn home middels samba gemount op H:, net alsof ik thuis zit. Alleen zorgt die 1mbit upstream en overhead van zowel SSH als Samba voor een stuk tragere verbinding dan met de 1gbit verbinding thuis :).

Ketamine && Morfine
Nou, de bijwerkingen zijn minder aangezien de dosis lager is maar ik heb dus wel van beide bijweringen. De pijnvermindering is nogsteeds afwezig, ook niet zo gek aangezien ik van beide middelen met een hogere doserig ook geen pijnvermindering had. De wisselwerking tussen de beide middelen heeft dus geen effect. Vrijdag naar de anestesist om de resultaten te bespreken, en dan door naar de psycholoog om te kijke hoe we met het huidige pijnniveau om moeten gaan. Daar verwacht ik wel resultaten van, alleen is de vraag tegen welke prijs…

Joke
Hoei, alweer bijna vier maanden samen en alles is nogsteeds de bom! Als ik klaar ben met de medicijnen en dus weer ga werken, zo veel mogelijk, zal mijn vrije tijd aanzienlijk afnemen en kan ik logischerwijze minder vaak in Leiden zijn. Ik wil wel overdag bij haar thuis gaan werken, en ze gaat zometeen in de bestuursvergadering proberen het aantal bestuursdiensten (een soort soosdienst) te verminderen. We zullen zien hoe dat gaat lopen, het blijft lastig dat we in verschillende steden wonen…

Pff, bijgelovige suikerzakjes zijn voor mietjes. Ik heb gewoon genoeg skillz om een rijexamen te halen. Het ging allemaal prima, tot aan het parkeren bij het CBR. Ik heb al in september vrijstellig gekregen voor de bijzondere verrichtingen. Da’s mooi, maar ik heb dus sinds dien geen enkele keer meer in een vak geparkeerd. Dus ging het parkeren na het examen volledig kut, bijna een auto gedeukt zelfs. Gelukkig besloot de examinator, die net zo verbaasd was als ik, dat het examen bij de slagboom afgelopen was.

En daarom zit ik nu zonder triomfantelijk gevoel thuis na een geslaagd examen. Ochja, ik ga toch een jaar niet rijden en dan na wat opfrislesjes heel veel rijden, en dan leer ik dat snel genoeg weer aan.

All day I’ve been hearing bangs and whistling of fireworks, and all I saw flying was one single bird.

Since my girlfriend lives in a different city I travel by train a lot. Normaly I use this time to do some reading but today I forgot to bring my book so I was forced to just listen to music and stare out the window. Unfortunately a mother with two children sat down in front of me and we were kinda forced to stare at each other.

I cannot empathize enough the almost cruel nature of the emotion of shame. Shame is an artificial emotion created by the world we live in to stop us of doing things which are considered inproper. It gives us an unpleasant feeling if we still do those things. That is why it is unconfortable to sit in front of strangers and wanting to look at them, but definitely not if they are looking back. Resulting in an unconforable looking away of both sides. A ridiculus situation because both people want to look but they can’t, because of this shame.

And it can be so much nicer! When I entered the platform today there was a girl sitting alone on a bench waiting for the train. Since there was nothing interesting to look at at this particular platform my eyes were forced to her, and she was looking back. Because she did not look away I felt kind of forced not to look away too. Funny how another form of shame can undo the first one. And it is so much nicer to just look a person in the eye, observe her and exchange a smile than to be forced to look away and feel releaved when you’ve passed her.

Anyhow, what I wanted to say is that young children can be very cute, and when I looked the youngest child in the train in the eye I sincerly thought: "Damn, you’re ugly…"

Vreemde dagnachtritmes en veel treinreizen. Wat een heerlijke paar dagen heb ik achter de rug. Woensdag vanuit m’n werk direct naar Groningen voor een diesborrel van Cleopatra, zonder matje, slaapzak of uberhaupt toiletspullen. Donderdag nog even langs huis (toch maar een tandenborstel halen) en naar de borrel op Biton om de kookploeg te loten, en daarna weer door naar Leiden. Dan vrijdag op tijd (mislukt) naar huis om Doppler te verzorgen en Axel en Jaco te onvangen die m’n bak op komen halen en dan naar Biton voor het vette lanpartygebeuren.

De lapjesmarkt in Utrecht is een fenomeen wat ik vaker ‘s nachts heb gezien dan overdag. Ik slaap meestal op zaterdagochtend. Deze week heb ik alle fasen megemaakt. Vrijdagmiddag het opbouwen, zaterdagochtend de bruisende verkoop en zaterdagmiddag het afbreken.

Maargoed, wat ik dus wilde schrijven:

Utrecht is een mooie stad. Vandaag is een mooie milde winterdag. Ik geniet ervan, al fietsend door de vogelenbuurt met de laaghangende zon en de spelende kinderen. Naarmate de binnenstad nadert dreigt het allemaal minder idylisch te worden, maar gelukkig blijft de stad fijn en warm. De winkelende mensen op de lapjesmarkt en de voorstraat, en jong verliefd stel dat hand in hand over straat loopt. Zelfs de rolplayende nerds op Biton.

In navolging op Sjors heb ik ook maar een youtube account genomen om filmpjes aan de biton groep toe te voegen. En het is leuk, om dingen te publiceren! Dus blijf allemaal goed mijn account in de gaten houden want zodra ik mijn computer gefixt heb en een video bewerkingsprogramma kan installeren (don’t ask) ga ik een BOA overdracht compilatie maken (da’s 1) en de brightness etc van het nu nog veel te donkere filmpje van de vuurshow na BOA 2006 aanpassen (da’s 2) en misschien nog wel die rolstoelbasketbaloefenfilmpjes samenvoegen ("Oh is het niet de sport om Sjors aan te rijden?" – Koe(n)) (da’s 3). Lang leve de video-opname-optie-dinges van mijn camera. Hoei!

Gisteren zat ik tijdens de spits in de trein die op Utrecht CS aankwam. Mensen wilden graag uitstappen maar vooral heel heel erg graag instappen. Zo ontstond er een smalle stroom van mensen die zich langs de uitgaande massa wist te wurmen en daarna op het balkon ook maar moest duwen en zoeken om bij de zitplaatsen te komen.

Zucht. Wat is het nut? Is de trein ooit weg gereden terwijl je nog bezig bent met instappen? Het was niet koud, het regende niet, het zijn gewoon stomme stomme nederlandse groepsgewoontes.

Gelukkig kon ik precies m’n stoel in hun route parkeren en daar rustig wachten totdat iedereen uitgestap was en ik dus als laatste de trein kon verlaten. Ik moest me nog inhouden niet de mensen toe te spreken.

Om 12:05 een advertentie geplaatst voor mijn oude koelkast, binnen een paar minuten een reactie. Na prijsonderhandelingen opeens nog een reactie zonder bod, dus voor de vraagprijs. En nu istie verkocht. Retesnel €50,- verdient (wat best een hoog bedrag is voor een koelkast). Hoei, nu nog de gaskachel zien te slijten… aan het begin van de zomer… gelukkig heb ik de tijd (hij staat niet in de weg).

edit
Hoei, nog een telefonisch bod van 60 euro, en daar weer 5 euro overheen. Gaat lekker zo…

Gisteren fijn naar de kaakchirurg om (de rechter helft van) al m’n vier verstandskiezen te laten trekken. Dat indiceerde mijn oude tandarts al vele jaren geleden, en nu heb ik er maar eens gehoor aan gegeven.

En damn, wat is dat een vervelende procedure zeg. Het vervelendste vind ik de verdoving, maarja, een kies verwijderen is even iets anders dan een gaatje boren dus zonder verdovimg is echt geen optie. Maargoed, ik zat dus de halve dag met een half verdoofde mond. En dat is best naar met eten en drinken. Zowiezo is het eten en drinken minder met een mond vol bloed. En de procedure zelf was ook niet subtiel.

De kaakchirurg is een echte nazi, beetje z’n personeel kleinerend afzeiken enzo. Tegen patienten (ik) was hij wel beleefd, maar dat was slechts aan de oppervlakte. Maargoed, hij kwam dus aanzetten met een echte ouderwetse metalen spuit met een lange dikke naald om de verdoving in de spuiten. Op 5 (!) plekken. En het rare was, ik voelde er bijna niets van. Dat viel dus weer mee. Toen nog een paar minuten keihard trippen op de verdovingen en toen maar m’n hoofd op de juiste plek houden en m’n mond verder open houden dan comfortabel is. Zeker als er een wondje in de mondhoek zit en hij daar met een metalen klem de wang opzij hield. En dan maar tegendruk geven als hij aan mijn tand zit te rukken en deze met grof geweld verbrijzelt.

En nu zit ik een week met een watje in m’n holle kies en moet ik gewoon eten en poetsen. Maar hoe poets je een holte met een watje erin wat er niet uit mag? En probeer er maar eens niet mee te spelen…